რუსთავის თეატრი 58 გახდა
1967 წელს მარჯანიშვილის თეატრის ახალგაზრდა მსახიობთა ჯგუფმა, გიგა ლორთქიფანიძის ხელმძღვანელობით, გადაწყვიტა საკუთარი გზით მიეღწიათ თეატრალურ სიახლეებს. ოთარ მეღვინეთუხუცესი, ქეთევან კიკნაძე, ლეილა შოთაძე, თამარ სხირტლაძე, გურანდა გაბუნია, ზაზა ლებანიძე, ია ხობუა და კიდევ მრავალი შემოქმედებითი პირი შეუერთდა ამ ამბიციურ პროექტს, მათ შორის დიდებული აკაკი ვასაძე.
1967 წლის 30 ნოემბერს რუსთავის თეატრი ოფიციალურად გაიხსნა ედმონ როსტანის რომანტიკული დრამით “სირანო დე ბერჟერაკი”, მხატვრად მამია მალაზონიასთან და მუსიკით ბიძინა კვერნაძესთან ერთად. უკვე 1969 წელს თეატრი მოსკოვში გასტროლებზე გაემგზავრა და დიდი აღიარება დაიმსახურა, (ხშირად ადარებდნენ თეატრ “სოვრემენნიკს”, რომელიც მოსკოვის სამხატვრო თეატრიდან დაიბადა და იოზას მილტინისის პანევეჟესის თეატრს).
რუსთავის თეატრის წარმატება გამორჩეულად განპირობებული იყო დასის შემოქმედებითი ხედვით, ინდივიდუალური შესრულებების ჰარმონიითა და სცენური მოქმედების ბუნებრიობით. როგორც მარია კნებელმა აღნიშნა, თეატრის სცენაზე მსახიობები არ თამაშობენ ფიქრს, არამედ ფიქრობენ.
წლების განმავლობაში რუსთავის თეატრმა ასობით სპექტაკლი წარადგინა სხვადასხვა ჟანრის შემოქმედებითად მნიშვნელოვანი რეჟისორების მონაწილეობით – ლილი იოსელიანი, გოგი ქავთარაძე, მედეა კუჭუხიძე, მიხეილ ბუკია, ლევან წულაძე, ანდრო ენუქიძე და სხვები.
რუსთავის თეატრი დღესაც გახლავთ ადგილი, სადაც სიახლე და პროფესიონალიზმი სცენაზე ერთიანდება.