სურბ სარქისი – სიყვარულისა და ბედის ძიების იდუმალი დღესასწაული
როდის აღინიშნება სურბ სარქისი 2026 წელს და რა ტრადიციებს უკავშირდება
სომხური სამოციქულო ეკლესიის ერთ-ერთი ყველაზე იდუმალი და ახალგაზრდებისთვის საყვარელი დღესასწაული – სურბ სარქისი – ყოველწლიურად აერთიანებს ადამიანებს სიყვარულის, ბედის და მომავლის მოლოდინში. ეს დღე არა მხოლოდ რელიგიური დღესასწაულია, არამედ საუკუნეების წინ ჩამოყალიბებული რიტუალების ერთობლიობა, რომელიც იმედსა და რომანტიკასთან არის დაკავშირებული.
წმინდა სარქისის დღესასწაული მოძრავია და ყოველთვის დიდმარხვის დაწყებამდე სამი კვირით ადრე აღინიშნება. 2026 წელს სურბ სარქისის ხსენების დღე 31 იანვარს, შაბათს მოდის.
თუმცა, ტრადიციული რიტუალების მიხედვით, განსაკუთრებული მნიშვნელობა აქვს დღესასწაულის წინა ღამეს – 30 იანვარს, როდესაც სრულდება საბედოს დასიზმრების უძველესი წესები.
ხალხური რწმენით, წმინდა სარქისი – თეთრ ცხენზე ამხედრებული წმინდანი – შეყვარებულთა მფარველია. სწორედ მას უკავშირდება საბედოს დასიზმრების ტრადიცია, რომელიც ერთგვარ გამოცდად ითვლება.
რიტუალის მიხედვით, ახალგაზრდები საღამოს ჭამენ სპეციალურად მომზადებულ მარილიან კვერს, რის შედეგადაც ღამით წყურვილი უნდა შეაწუხოთ. გადმოცემის თანახმად, ის ადამიანი, რომელიც სიზმარში წყალს მოგაწვდით, თქვენი მომავალი მეუღლეა. ყურადღებას აქცევენ დეტალებსაც – ლამაზი ჭურჭლით მიწოდებული წყალი ბედნიერ და ბარაქიან ცხოვრებას მოასწავებს.
მნიშვნელოვანია, რომ კვერის ჭამის შემდეგ აღარ დალიოთ წყალი და აღარ ესაუბროთ არავის, რათა სიზმრის „ძალა“ არ გაფანტოს.
ტრადიციის მიხედვით, მარილიანი კვერი უნდა მოამზადოს ქალმა, რომლის ოჯახური ცხოვრება წარმატებული და სტაბილურია, ან პატივსაცემმა ქვრივმა. მიიჩნევა, რომ კვერის მომზადებისას ადამიანის ენერგია, განწყობა და კეთილი სურვილები რიტუალის წარმატებაზე მოქმედებს. პროცესისას აუცილებელია სისუფთავე და სიმშვიდე.
სომხურად ეს კვერი ცნობილია, როგორც „აღი բլիթ“ და მხოლოდ სამი ინგრედიენტისგან მზადდება.
- ფქვილი – 1 სუფრის კოვზი
- მარილი – დაახლოებით 1 ჩაის კოვზი
- წყალი – მცირე რაოდენობით
- ფქვილი და მარილი აურიეთ ერთმანეთში.
- დაამატეთ ძალიან ცოტა წყალი და მოზილეთ მკვრივი ცომი.
- გააკეთეთ პატარა, თხელი კვერი (მონეტის ზომის).
- გამოაცხვეთ ორივე მხრიდან, ცხიმის გარეშე, სანამ გამაგრდება.
კვერი იმდენად მარილიანია, რომ მისი ჭამა სიამოვნებას ნამდვილად არ მოგანიჭებთ, თუმცა ტრადიციის მიხედვით, სწორედ ეს სიმბოლური „ტანჯვა“ მიგიყვანთ საბედოსთან.